بهينه سازي طرحهاي تخليه كننده عمقي با استفاده از آزمايشهاي مدل فيزيكي

در پروژه های بزرگ كه دارای ارزش اقتصادی نسبتا " بالائی می باشند، حصول اطمینان از عملكرد تأسیسات وابسته به سد، درشرایط بهره برد اری متفاوت از اهمیت ویژه ای برخوردار است . برای اطمینان از عملكرد صحیح و موفق بعضی از قسمتها، بویژه تاسیساتی نظیر مجاری تخلیه كننده تحتانی و دریچه های آنها كه در بدنه سد مدفون گردیده و امكان بازسازی و ترمیم آنها به سهولت امكان پذیر نمی باشد وهمچنین تأیید صحت فرضیات در نظر گرفته شده، لازم است با ساخت سازه مورد نظر با مقیاسی كوچكتر وایجاد شرایط هیدرولیكی مشابه با شرایط واقعی، واكنش مدل را درمقابل با شرایط اعمال شده ، بررسی نموده با تجزیه و تحلیل این واكنشها و اعمال روابط منطقی بدست آمده، عكس العمل سازه را در نمونه واقعی ۳ ، پیش بینی نمود. بدین ترتیب با مشخص نمودن نواقص احتمالی موجود در طراحی و رفع آنها از تخریب احتمالی سازه كه می تواند خطرات جبران ناپذیرو ضررهای هنگفتی را به بار آورد جلوگیری نمود.در این مقاله، با استفاده از نتایج بدست آمده از مد لهای فیزیكی مطالعه شده درمركز تحقیقات آب و سایر آزمایشگاهها، ضمن تشریح مشكلات موجود، راه حلهای پیشنهاد شده طبقه بندی و راه كارهای مناسب جهت بهینه نمودن شكل هندسی و ابعاد تخلیه كننده های تحتانی در محل دریچه ها ارائه می گردد.