بررسي معضلات درياچه زريوار

تنها 3 درصد از كل آب هاي موجود در كره ي زمين آب شيرين است. تالاب زريوار در اثر عملكرد چند گسل با راستاي شمال غربي – جنوب شرقي و فروافتادي بخش مياني آن ها بوجود آمده در گذشته سطح وسيع تري داشته است. اين درياچه به عنوان پناهگاه حيات وحش، يك ذخيره گاه طبيعي ژنتيكي براي انواع گياهان و جانوران آبزي و كنار آبزي محسوب شده و يكي از توقف گاه هاي مهم پرندگان مهاجر آبزي در فصل زمستان و برخي پرندگان مهاجر عبوري در ديگر فصول است. حوضه آبريز زريوار جمعيتي معادل 75000نفر ( كه بيش از 80 درصد شهرنشين هستند) دارد. اين حوضه خود به دو حوضه شهري و درياچه اي تقسيم شد كه منطقه ي شهري در حوضه ي اول و درياچه در حوضه ي درياچه اي قرار گرفت و منابع فيزيكي و شيميايي و بيولوژيك حوضه مورد بررسي قرار گرفت. از جمله مهم ترين مشكلات درياچه مي توان به ورود آلاينده هاي شهري، روستايي، صنعتي، كشاورزي، خدماتي و تاسيساتي اشاره كردكه بيشترين سهم متعلق به بخش خدماتي و تاسيساتي مي باشد همين طور به علت تغيير كاربري زمين هاي اطراف از مرتع و جنگل به منطقه شهري و كشاورزي ورود مواد رسوبي به درياچه افزايش چشم گيري پيدا كرده است و به تبع آن چشمه هاي موجود در كف درياچه مسدود شده اند و عمق درياچه كاهش پيدا كرده است در پايان پيشنهاداتي جهت رفع موارد ياد شده عنوان شده است.