بررسي تطبيقي مضامين مشترك ادب مقاومت ايران و فلسطين

بررسي تطبيقي مفهوم مقاومت، به‌عنوان يكي از مضامين برجسته ادبيات جهان و نيز بخش مهمي از ادب متعهد و ملتزم در شعر دو كشور ايران و فلسطين است. ادبيات پايداري ادبيات ستيزه و عشق به آرمان‌ها و ارزش‌هاست. ادبيات پرتلاطمي است كه يأس و نااميدي را نمي‌پذيرد. جايگاه ادبيات پايداري، به‌ويژه شعر، در تحولات ملت‌ها انكارناپذير است. دغدغه‌هاي شاعران اين نوع ادبيات بيدار كردن و آگاهي انسان‌هاست. از مهم‌ترين درون‌مايه‌هاي شعر پايداري، شهيد، دعوت به مبارزه، وطن، نماد، مقاومت، صلح و دوستي و... است. هدف اين مقاله كه با روش تحليلي-‌توصيفي انجام گرفته است؛ بررسي مضامين مشترك ادب مقاومت در شعر شاعران معاصر ايران و فلسطين است. براي نيل به اين منظور سلمان هراتي، قيصر امين پور و سپيده كاشاني به‌عنوان سه شاعر مقاومت معاصر ايراني و سميح القاسم، محمود درويش و فدوي طوقان، به‌عنوان سه شاعر مقاومت معاصر فلسطيني انتخاب شدند. شهيد و شهادت، دعوت به مبارزه، وطن و وطن‌پرستي، هويت ملي و مذهبي و... همگي از مضاميني هستند كه جلوه خاصي در هر دو ادب دارند.