يك رويكرد پيشنهادي براي حل مسايل برنامه‌ريزي خطي تصادفي فازي چندهدفه با احتمال فازي

در اكثر پديده هايي كه با آن روبرو هستيم عدم قطعيت به نوعي وجود دارد. مسئله اساسي كه در اين زمينه وجود دارد در ابتدا تشخيص نوع عدم قطعيت و سپس حل مدل‌هايي است كه با آن نوع از عدم قطعيت مواجه هستند. البته برخي از محيط هاي عد‌م‌ قطعيت از پايه رياضي مناسبي برخوردار نيستند و از روشهاي حل غير اصولي با تنوع بسيار استفاده مي‌كنند. از جمله مهمترين محيط هاي عدم‌ قطعيت كه امروزه به طور گسترده مورد استفاده قرار مي‌گيرد محيط‌هاي فازي و تصادفي است اما در مواجه با پديده‌هاي امروزي متوجه مي شويم كه پيچيدگي پديده‌ها به نوعي است كه نيازمند بكارگيري همزمان دو عدم قطعيت تصادفي و فازي است. از اين رو لزوم پرداختن به محيط هاي تركيبي تصادفي فازي ايجاد مي شود. برنامه‌ريزي تصادفي فازي در ارتباط با مسايلي از بهينه‌سازي است كه برخي يا همه پارامترهاي آن بصورت متغيرهاي تصادفي فازي هستند. در اين مقاله يك رويكرد براي حل مسايل برنامه‌ريزي خطي تصادفي فازي چند‌هدفه ارائه مي‌شود. در ابتدا مدل تصادفي فازي چندهدفه با استفاده از رويكرد برنامه‌ريزي محدوديت شانس با احتمال فازي و مفهوم آلفا-برش به يك مدل برنامه‌ريزي خطي چندهدفه قطعي معادل تبديل و سپس با اتخاذ يك رويكرد فازي، مدل حاصل حل مي‌شود.