كارآفريني و آموزش عالي

امروزه نظام آموزش عالي ركن مهم آموزش و پرورش نيروهاي متخصص موردنياز جامعه است كه بنا به دلايل متعدد و با توجه به پژوهش ها دانش آموختگان اين نظام كارآمدي و توانمندي لازم را براي اشتغال نداشته و در سال¬هاي اخير با معضل بيكاري و عدم اشتغال در بخش خصوصي و دولتي رو به رو هستند. در اين رابطه در كشورهاي مختلف راهكار را كارآفريني دانسته اند. در واقع كارآفريني و آموزش آن را بايد يكي از ضروريات هزاره جديد دانست. در اين راستا آموزش كارآفريني يكي از مهمترين فعاليت¬ها مي¬باشد كه اجراي برنامه¬هاي آن ازسطح خانواده، مدرسه تا دانشگاه و سازمان گسترده شده است. آموزش عالي مي تواند با آموزش هاي كارآفرينانه و از طريق انتقال دانش كاربردي در زمينه اشتغال، ايجاد مهارتها و توانايي¬هاي مورد نياز در زمينه كارآفريني، بستر سازي لازم را براي توانمندي دانشجويان به عمل ¬آورد. بنابراين توجه به اين مقوله بسيار حائز اهميت است. دراين مقاله كه به روش مروري و با استفاده از منابع كتابخانه¬اي تهيه شده است، ضمن بررسي چالش¬هاي كارآفريني درآموزش عالي، راهكارهايي جهت توسعه¬ي كارآفريني بيان مي¬كند.