تحليل و مدلسازي اثرات محيطي مؤثر بر آلاينده PM2.5 با استفاده از روش رگرسيون كاربري اراضي در شهر تهران

امروزه آلودگی هوا یكی از معضلات توسعه صنعتی است كه با افزایش جمعیت، گسترش شهرنشینی و توسعه حمل¬ونقل، روز به ¬روز برشدت آن افزوده می¬شود. شهر تهران به¬عنوان بزرگ¬ترین و پرجمعیت¬ترین شهر كشور به¬دلیل شرایط خاص جغرافیایی، اجتماعی، فرهنگی و توسعه شهری دچار معضل آلودگی هواست. در این پژوهش با استفاده از داده¬های سه روز متوالی از ایستگاه¬های سنجش آلودگی هوا در زمستان 91 و فصل¬های بهار، تابستان و پاییز سال 92، با به¬كارگیری روش رگرسیون كاربری اراضی مبتنی بر رگرسیون خطی چندمتغیره، به پیش¬بینی غلظت آلاینده PM2.5 در شهر تهران پرداخته شده است. همچنین با تركیب غلظت آلاینده مزبور با پارامترهای محیطی مؤثر از قبیل انواع كاربری زمین، شبكه راه¬ها، ارتفاع، تراكم جمعیت و پارامترهای هواشناسی، نقشه¬هایی از چگونگی وضعیت توزیع مكانی آلودگی هوا تهیه شد. نتایج حاصل از مدل نشان می¬دهد بیشترین و كمترین عامل مؤثر بر غلظت آلاینده PM2.5 ، به ترتیب شبكه راه¬ها و كاربری نظامی می¬باشد. همچنین بررسی پارامترهای آماری نشان داد ضریب تعیین مدل پیشنهادی(R2=0.61-0.72) در مقایسه با سایر مطالعات داخلی و خارجی انجام گرفته در این حوزه(R2=0.61-0.69)، از توانایی مناسبی در تخمین غلظت آلاینده PM2.5 در شهر تهران برخوردار است.