انرژي هاي تجديدپذير دريايي (نمونه موردي: مقدارذخيره در آب هاي ايراني خليج فارس و درياي عمان)

امروزه در بسياري مجامع علمي، مباحث مربوط به گرمايش زمين و آلودگي زيست محيطي ناشي از احتراق سوخت¬هاي فسيلي مطرح و براي كاهش پيامد هاي نامطلوب ناشي از آن و تامين انرژي مورد نياز با منابع انرژي پاك و تجديدپذير مورد بررسي و چاره انديشي قرار گرفته است كه تا به حال منابعي در خشكي، جو و دريا شناسايي و معرفي شده است. انرژي¬هاي تجديدپذير شامل منابع متنوع و مختلفي بوده كه از انرژي¬هاي طبيعي و قابل دسترس به وجود مي¬آيند با توجه به اينكه اين انرژي¬ها صورتي آرماني ندارند اما استفاده از آن¬ها موجب كاهش مصرف فرآورده¬هاي نفتي و اشتغال زايي شده و ميزان آلايندگي محيط زيست را نيز كاهش مي¬دهد. در اين بررسي جريان¬هاي دريايي آب¬هاي ايراني خليج فارس و درياي عمان به عنوان يكي از منابع انرژي هاي تجديدپذير در ايران مورد ارزيابي قرار گرفته و با استفاده از نتايج واسنجي شده حاصل از اين بررسي، ذخيره انرژي اين منبع در آب¬هاي مذكور محاسبه شده است. نتايج حاكي از آن است كه بيشترين مقدار انرژي در محدوده انتهاي جنوب غربي جزيره قشم در خليج فارس و منطقه اي بين جاسك و چابهار انتظار مي رود. مقادير انرژي بدست آمده در حالت كلي در ماه-هاي وقوع مونسون بيش از ساير اوقات سال است.