فرسايش بين‌شياري متأثر از درصد هاي مختلف خاكپوش بقاياي گياهي و شيب‌هاي مختلف

فرسايش بين شياري يكي از انواع مهم فرسايش خاك در اراضي كشاورزي است كه باعث افت كيفي و هدررفت كمي خاك مي شود. پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير درصد هاي مختلف خاكپوش كاه و كلش گندم و شيب هاي مختلف فلوم بر شدت فرسايش بين شياري با استفاده از شبيه ساز باران در شرايط آزمايشگاهي انجام شد. آزمايش ها به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي و از طريق ايجاد باران با شدت ثابت 40 ميلي متر در ساعت بر روي يك نمونه خاك زراعي مستقر بر روي شيب هاي مختلف (2، 4، 6، 8 درصد) و درصدهاي متفاوت خاكپوش كاه و كلش گندم (صفر (شاهد)، 30، 60 ، 100)، هر يك در سه تكرار انجام شد. نتايج نشان داد كه بيشترين ميزان دبي رسوب به مقدار 19/0 گرم بر متر در ثانيه در تيمار فاقد پوشش (صفر درصد) و شيب 8 درصد و كمترين ميزان آن به مقدار 029 /0 گرم بر متر در ثانيه در سطح داراي خاكپوش 100 درصد و شيب 2 درصد رخ داد. همچنين بيشترين غلظت رسوب در تيمار فاقد پوشش و شيب 8 درصد برابر با 37/ 69 كيلوگرم بر مترمكعب و كمترين غلظت رسوب در تيمار با خاكپوش 100 درصد و شيب 2 درصد با مقدار 81 /6 كيلوگرم بر متر مكعب مشاهده شد. يافته هاي اين پژوهش نشان داد كه با افزايش درصد خاكپوش حاصل از بقاياي گياهي در اراضي كشاورزي مي توان اثر افزاينده شيب در تشديد فرسايش بين شياري را مهار نمود.