كاربرد ساليسيليك اسيد در ايجاد مقاومت به شوري در گياهان

شوري پس از خشكي از مهمترين ومتداول ترين تنش هاي محيطي در سطح جهان از جمله ايران محسوب مي شود. كشور ما به دليل تكيه بر كشاورزي فارياب براي توليد محصولات كشاورزي، به شدت در معرض شور شدن اراضي قرار دارد. شوري عموما اثر قابل توجهي روي صفات مورفولوژيك، فيزيولوژيك، بيوشيميايي و آناتوميك اكثر گياهان گذاشته و بر رشد و نمو، بقا و توليدات گياهي اثر منفي مي گذارد و اجزاي عملكرد را بسته به اينكه تنش در چه زماني بر گياه وارد شده باشد، تحت تأثير قرار مي دهد. در سال هاي اخير قابليت ساليسيليك-اسيد در ايجاد اثر محافظتي در گياهان تحت تنش هاي غيرزنده مورد بررسي قرار گرفته است. ساليسيليك اسيد يك هورمون گياهي با ماهيت فنولي است كه در گياهان در مقادير كم وجود دارد، اين ماده همانند يك آنتي اكسيدان غير آنزيمي نقش مهمي را در تنظيم فرآيندهاي فيزيولوژيكي در گياه ايفا مي كند و همچنين در ميزان جذب يون ها و انتقال آن ها در گياهان نقش دارد. با توجه به معضل شوري آب و خاك در كشور، يافتن راهكارهايي كه بتواند با هزينه كم و كارايي بالا به توليد اقتصادي محصولات كشاورزي در اين شرايط كمك كند، امري ضروري به نظر مي رسد. از اين رو در اين نوشتار به بررسي پژوهش هاي انجام شده در زمينه تاثير ساليسيليك اسيد در ايجاد مقاومت به شوري در گياهان پرداخته شده است.