بررسي محل مناسب ديوار برشي در ساختمان هاي فولادي با شكل پذيري متوسط

طراحي ساختمان ها در برابر زلزله براي كشورهاي زلزله خيزي مانند ايران از اهميت ويژه اي برخوردار است. جهت جلوگيري و به حداقل رساندن خسارت هاي مالي و جاني ناشي از زلزله، نياز به ارتقاء سطح كيفي فناوري ساخت و ساز مهندسي مي باشد. يكي از راههاي مقابله با نيروي زلزله در ساختمان ها استفاده از ديوار برشي است، تا بتوان با بكار گيري مناسب ديوارها در پلان يك ساختمان، خسارتهاي احتمالي وارد بر سازه را كاهش داد. ديوار برشي به منظور افزايش سختي ساختمان در برابر نيروهاي جانبي طراحي مي شود و يك نوع از سيستم هاي مهار جانبي ساختمان به حساب مي آيد. در اين تحقيق با در نظر گرفتن يك ساختمان فولادي 15 طبقه با شكل پذيري متوسط با پلان منظم، چند حالت از موقعيت ديوار برشي را در پلان جايگذاري كرده و به بررسي تعيين بهترين حالت پرداخته شده است. فاكتورهاي مورد بررسي در اين تحقيق مقدار جابجايي و دريفت ماكزيمم طبقات ساختمان مي باشد كه با در نظر گرفتن اشكال مختلف ديوار برشي با طول ، ضخامت و فولادگذاري يكسان مورد بررسي قرار گرفته است. جهت تحليل از نرم افزار ETABS استفاد شده و تحليل به كار رفته تحليل از نوع تحليل استاتيكي خطي مي باشد.