جمع گرايي توحيدي (امت واحده) از منظر سوره ي عاديات؛ پيشرفت ها و موانع

نيازهاي اجتماعي انسان امري بديهي و غير قابل انكار است، عدم توجه به هويت اجتماعي انسان موجب صدمات روحي و رواني در فرد و نيز ايجاد نواقص اجتماعي فراگير خواهد شد. پژوهش حاضر با هدف تبيين جمع گرايي توحيدي به بررسي واژه ي امت و ريشه ي آن امّ مي پردازد. در اين راستا از روش كيفي و تحليل محتواي مبتني بر روش هاي تدبر در قرآن (تدبر در كلمات و تدبر در سوره ها) بهره گرفته شده است . يافته ها حاكي از آن است، كه جمع گرايي توحيدي با واژه ي امت قابل تبيين و بررسي بوده و 3 گام، مقدمات تاسيس امت، تحقق امت و گسترش امت را شامل مي شود. سوره ي مباركه ي عاديات به صورت يكپارچه به بيان شاخص هاي جمع گرايي توحيد مي پردازد كه شامل، هم مقصدي، هم مسيري، هماهنگي توانايي با مقصد و هماهنگي حركت است.در نتيجه وجه متمايز جمع گرايي توحيدي وغير توحيدي، حضور و ظهور امام است كه در ايجاد مقصد واحد، شناسايي توانمندي ها و شاخص گذاري در حركت مي تواند نقش محوري يك جمع توحيدي را برعهده گيرد.