بررسي نقش اماكن مذهبي در پيشرفت اجتماعي

در بررسي هاي انجام گرفته شده توسط محققان ،محيط‌هاي ديني را از عوامل و عناصر پيشرفت به شمار آورده‌اند و اين بدان جهت بوده است كه تاثير معنوي محيط‌هاي ديني در جامعه‌ قابل تامل است. بدين صورت كه نهادهاي ديني كه ساختار و قالب‌هاي حضور دين در جامعه را صورت‌بندي مي‌كنند از اهميت اساسي برخوردار مي‌باشند؛ لذا به منظور دستيابي به اين هدف نياز است در جامعه زمينه مناسب براي ترغيب و سوق دادن افكار عمومي جامعه به سمت شناخت و معرفت عميق در پرتو عقلانيت بوجود ايد. با توجه به اين كه از ديرباز مساجد و امام زاده ها در جوامع اسلامي ستاد مقدسي براي تعليم و تربيت شايسته، يادگيري اصول عبوديت و بندگي، آموزشگاه راه و رسم زندگي فردي و اجتماعي، دانشگاه انسان ساز، خانه‌ي ارشاد و هدايت، محل مناسبي براي عملي ساختن ارزش‌هاي والاي اخلاقي و رفتاري و مكاني براي ايجاد زمينه‌ي وحدت و يكپارچگي جامعه‌ي موحد و پايگاهي براي جهاد و نهضت اسلامي عليه حكام جور و ستم پيشه مطرح بوده است. اماكن مذهبي به ويژه در سه حوزه رسانه‌اي ارتباطي، حمايتي پشتيباني و فرهنگي هويتي، توانايي دارند كه فرهنگ و ايدئولوژي نوين شيعه را به گفتمان غالب و رايج در جامعه بدل سازد. مطالعه پيرامون مسائلي كه در اين اماكن وجود دارد يك ضرورت فوري درتمام جوامع اسلامي است؛ چرا كه شواهد نشان مي‌دهد كه كاركردهاي مساجد در عصر نوين تغيير يافته‌اند اگرچه اين تغييرات در كنار اهميت يافتن و احياي جايگاه و نقش مسجد در جهان بوده است. به طور كلي، بررسي و پژوهش روي اين اماكن خالي از لطف نيست.