قرآن و بحث تغذيه و غذاي حلال

*

بيان مساله: يكى از وظايف انبيا بيان خوردنى‌ها و آشاميدنى‌هاى حلال وحرام براى مردم بوده است . قرآن كريم، انواع غذاها را كه براي جسم و روح انسان مفيد بوده و ذائقه‌ي او را نيز ارضاء كرده حلال شمرده است، و از طرفي انسان را از خوردن غذاهاي مضر و پليد نهي كرده است و بيش از 160 آيه در قرآن در باره خوراكي‌ها و غذاهاي حلال وحرام و تغذيه آمده است. ممنوعيت از غذاهاي غير بهداشتي و تنفرآميز يكي از خدمات اديان الهي به بشريت است، زيرا در شرايطي كه ميكروب كشف نشده بود و اثرات غذاهاي پليد در بوجود آوردن بيماري‌ها روشن نبود، آنها را ممنوع اعلام كرده و اين خدمت بزرگي در جهت سلامتي انسان‌ها مي‌باشد. هدف پژوهش: استفاده از خوراكيهاي حلال علاوه بر آنكه سلامت جسمي را در پي دارد، امكان بهره مندي از خوراكهايي با كيفيت و مطلوب را نيز فراهم مي آورد. در اين پژوهش انواع خوراك حلال و حرام از ديدگاه قران و اسلام بررسي مي شود. بي ترديد بحث در مورد حلال و حرام بودن خوراكها گسترده است، در اينجا هدف تنها اشاره گذرا به موضوع و يادآوري تأكيدات و اشاره‌هاي قرآني است . روش و چگونگي انجام پژوهش: بحث در مورد حلال و حرام بودن خوراكها گسترده است، در اينجا هدف تنها اشاره گذرا به موضوع و يادآوري تأكيدات و اشاره‌هاي قرآني است . يافته‌ها و نتيجه‌گيري: حرام‌ها و حلال‌هاي خداوند داراي مصلحت‌ها و حكمت‌هايي است كه با پيشرفت علوم بدان‌ها بيشتر پي مي‌بريم. به عبارت ديگر قرآن به برخي نكات اشاره مي‌كند كه علوم پزشكي و عقل آدميان درصدر اسلام آنها را كشف نكرده بود كه نمونه‌ي آن تحريم گوشت خوك است كه به برخي از مضرات و حكمت‌هاي آن اشاره شد و نمونه‌هاي ديگر تحريم گوشت درندگان، مردار وخون است كه خوردن آنها موجب انواع بيماريها و مسموميت‌ها مي گردد.