بررسي تاثير آواي قران كريم بر طول مدت گذر از تغذيه گاواژ به تغذيه كامل دهاني و طول مدت بستري در نوزادان زودرس

*

بيان مسئله: از جمله چالش‌هاي بزرگي كه نوزادان زودرس با آن مواجه مي‌شوند عدم هماهنگي بين تنفس، مكيدن، بلعيدن و ضعف در تغذيه دهاني است. بنابراين اختلال در انتقال از تغذيه گاواژ به تغذيه كامل دهاني باعث تاخير در ترخيص آن‌ها مي‌شود. تحريكات حسي مختلفي از جمله شنوايي در ارتقاي مهارت‌هاي تغذيه‌اي اين نوزادان مي‌توانند موثر باشند. هدف پژوهش: پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي آواي قران كريم بر طول مدت گذر از تغذيه گاواژ به تغذيه كامل دهاني و طول مدت بستري در دو گروه از نوزادان زودرسي كه در بخش مراقبت‌هاي ويژه بيمارستان كمالي كرج بستري شده بودند؛ نجام گرديد. روش و چگونگي انجام پژوهش: اين مطالعه نيمه تجربي بر روي 64 نوزاد زودرس(29 دختر، 35 پسر) با سن بارداري كمتر از 32 هفته كه به صورت تصادفي به دو گروه آزمون و كنترل تقسيم شدند، انجام شد. براي نوزادان گروه آزمون، آواي قرآن كريم حداكثر به مدت 20 دقيقه سه بار در شيفت عصر پخش ‌شد. اين اقدامات تا زماني كه نوزاد به تغذيه كامل دهاني برسد، انجام ‌گرديد. نوزادان گروه كنترل هدفون بدون صوت دريافت كردند. يافته‌ها و نتيجه‌گيري: ميانگين طول مدت گذر از تغذيه گاواژ به تغذيه كامل دهاني(001/0 (p و طول مدت بستري(001/0 (p در گروه آزمون به طور معناداري كمتر از گروه كنترل بود. بنابراين مي‌توان از اين آواي عرفاني به عنوان يك مراقبت حمايتي در جهت كمك به تسريع دستيابي نوزاد به توانمندي تغذيه‌اي و ترخيص زودهنگام بهره برد.

*