مباني انقلاب فرهنگي در قرآن كريم

انقلاب به معناي تحول و دگرگوني در ابعاد گوناگون سياسي، اجتماعي، فرهنگي، علمي، صنعتي و... مطرح مي شود و در طول تاريخ و به فراخور جوامع و نياز آن‌ها و با انگيزه هاي مختلفي اتفاق افتاده است. بي ترديد هر انقلابي بر اساس ظرفيت‌هايي كه در آن شكل مي گيرد داراي مباني و انگيزه هايي است كه خاستگاه اصلي آن را شكل مي دهد. مباني انقلاب فرهنگي - اسلامي، مجموعه قانونمندي هاي شناخته شده در تغييرات فرهنگي است كه آموزه هاي اسلامي بر آن تكيه دارد و چارچوبي مطلوب براي تعويض پايه هاي ارزشي جامعه آينده و شيوه عملي رسيدن به آن را نشان دهد. اين پژوهش با استفاده از توصيف و تحليل و به روش كتابخانه اي به بررسي مباني انقلاب فرهنگي در قرآن كريم مي پردازد. از رهگذر اين پژوهش، لزوم دانش توأم با بينش، جهت گيري الهي، ايمان و عمل صالح، خود سازي و رشد شخصيت، اعتقاد به حقيقت گرا بودن انسان، لزوم توجه به روح حاكم بر جامعه، اخلاق مداري در رفتارهاي اجتماعي، نياز به رهبر و الگوي انقلابي و نظارت همگاني از مهمترين مباني انقلاب فرهنگي به شمار مي رود كه هر يك از اين موارد در شكل گيري و استمرار انقلاب فرهنگي تاثير بسزايي دارد.