كاربرد مورفولوژي زيركن در تعيين شرايط تبلور گرانوديوريت‌هاي بروجرد

سنگ‌هاي نفوذي منطقه مورد مطالعه در زون سنندج-سيرجان رخنمون دارد كه اين توده بيشتر از نوع فلسيك بوده و داراي سن مزوزوئيك مي‌باشد. توده‌هاي نفوذي بروجرد از نظر سنگ‌شناسي طيفي از گرانوديوريت، كوارتز‌ديوريت، مونزوگرانيت و گرانوديوريت‌هاي جوان را نشان مي‌دهد. ما در اين مطالعه، از زيركن‌هابراي بررسي منشا ماگما و دماي توده‌هاي گرانوديوريت بروجرد با توجه به تلفيقي از مورفولوژي Pupin، و ويژگي خواص نوري استفاده كرديم. بررسي مورفولوژي زيركن در گرانوديوريت‌هاي بروجرد نشان مي‌دهد كه اغلب آن‌ها در محدوده S4 و S9 و به مقدار كمتر در محدوده S5، S10 و S15 قرار مي‌گيرند. با توجه به جدول پاپين مي‌توان دماي تشكيل آن‌ها را بين 700-650 درجه سانتي‌گراد به‌دست آورد. همچنين با استفاده از روند تحول گونه‌شناختي زيركن‌ها (TET) در نمودار پاپين مي‌توان دريافت كه آن‌ها در روند 4b قرار مي‌گيرند كه نشان‌گر گرانوديوريت و مونزوگرانيت‌هاي كالك‌آلكالن با منشا اختلاطي مي‌باشد