پيش بيني موقعيت آينده خط ساحلي به روش نقطه پاياني (حد فاصل بابلرود تا تالار)

پيش بيني تغييرات خط ساحلي مي تواند سهم بسزايي در برنامه ريزي و مديريت بهينه سواحل ايفا نمايد. هدف از اين تحقيق بررسي خطوط ساحلي در حدفاصل در رودخانه بابلرود تا تالار جهت پيش بيني موقعيت آينده خطوط ساحلي با استفاده از روش نقطه پاياني مي باشد. داده هاي مورد استفاده در 1 جهت تعيين حدود كلي منطقه و تصوير / 1 و 02222 / اين پژوهش، نقشه هاي توپوگرافي 002222 و تصاوير خط ساحلي سال 0212 از نرم افزار TM ماهواره اي لندست سال 1891 از سنجنده هاي گوگل ارث مي باشد. با استفاده از روش نرخ نقطه پاياني، تصاوير سال هاي 1891 و 0212 به عنوان قديمي ترين و جديدترين تصوير رقومي شدند و نرخ جابجايي خط ساحلي محاسبه شد و بر اساس موقعيت تاريخي و نرخ تغييرات خط ساحلي استنتاج شده، خط ساحلي منطقه مورد مطالعه براي سال 0202 پيش بيني شد. نتايج نشان مي دهد كه بر افزايش مساحت پهنه ساحلي در سال 1891 نسبت به 0212 دلالت دارد كه با داده هاي تراز آب دريا توجيه پذير مي باشد. با كاهش متوالي سطح آب دريا در سال هاي اخير و قرار گيري در فاز پسروي دريا، موقعيت خط ساحلي در پيش بيني افق طرح)سال 0202 ( در جهت شمال به داخل دريا با نوسانات كم و زياد در واحدهاي 11 گانه قابل رويت مي باشد. روش نرخ نقطه پايان به دليل سهولت انجام كار و ارائه نتايج قابل قبول مي تواند در بررسي خطوط ساحلي مورد توجه بيشتري قرار گيرد.