بررسي نقش تنوع معيشت در پايداري اقتصادي و اجتماعي

امروزه بحث پايداري با توجه به وخيم شدن وضعيت منابع طبيعي بويژه در مناطق روستايي كشورهاي در حال توسعه به يك پايگاه ايدئولوژيك تبديل شده است. پايداري فعاليت‌هاي توسعه‌ي روستايي، همواره به‌طورجدي مطرح است و شاخص نهايي روند توسعه به شمار مي‌رود. يكي از راهكارهاي پيشنهاد شده براي تامين پايداري توسعه در محيط‌هاي روستايي، متنوع‌سازي معيشت روستايي است. در همين راستا اين مطالعه با هدف بررسي نقش تنوع معيشت در پايداري اجتماعي و اقتصادي روستايي از طريق انجام مطالعات كتابخانه‌اي انجام شد. نتايج تحليلي حاكي از آن است كه متنوع‌سازي فعاليت‌هاي اقتصادي يكي از مهم‌ترين رويكردهاي پايداري اقتصادي مي‌باشد كه براي كاهش اثرات ناپايداري اقتصادي ارائه شده است و با ايجاد يك صنعت جديد يا بهره‌برداري مناسب‌تر از صنايع موجود به افزايش اشتغال در جامعه كمك مي‌كند. همچنين با رونق معيشت‌هاي متنوع، فعاليت‌هاي اجتماعي نيز از طريق ظرفيت‌سازي اجتماعي تحريك شده و باعث بالا رفتن سطح پايداري اجتماعي بواسطه تامين كيفيت زندگي، امنيت اجتماعي و ساير ابعاد پايداري اجتماعي مي‌شود.