مطالعه ميزان التزام شناختي-رفتاري به حجاب در بين دانشجويانِ دختر دانشگاه هاي تهران

عفت و پاكدامني در قالب كيفيت تعاملات جسمي و رواني يك فرد با ديگران ادراك مي شود و پوشش، تنها بخشي يكپارچه از فضيلت به –اشتراك‌ گذارده شدۀ عفت به شمار مي رود. پژوهش حاضر با هدف بررسي ميزان اعتقاد و التزام به حجاب در مجامع عمومي در بين دانشجويان دختر دانشگاه هاي تهران صورت گرفت. پژوهش توصيفي و از نوع پيمايشي است، متغير مورد مطالعه پژوهش، نگرش دانشجويان نسبت به حجاب و پوشش زنانه مبتني بر باورهاي مذهبي است. جامعه آماري پژوهش عبارت بودند از همه دانشجويان دختر دانشگاه هاي شهر تهران اعم از پيام نور، دولتي و آزاد كه از آن ميان 278 دانشجوي دختر به روش نمونه گيري در دسترس و داوطلبانه براي شركت در نظرسنجي انتخاب شدند. ابزار گردآوري اطلاعات شامل پرسشنامه از نوع محقق ساخته بوده، در دو بخش اطلاعات جمعيت شناختي و بخش نگرش سنج در قالب گويه هاي توصيفي در پنج وضعيت التزامِ شناختي و رفتاري نسبت به حجاب تنظيم شده بود. نتايج نشان داد كه نسبت بيشتري از دانشجويان موافقند كه موازين شرعي گفته شده را تا حدودي رعايت مي كنند و به حريم بين محرم و نامحرم اعتقاد دارند؛ 23 درصد حجاب چادر را برتر دانسته، آن را انتخاب و بسيار تلاش مي كنند تا موازين اخلاقي و رفتاري را رعايت كنند. از بين شركت كنندگان پژوهش تنها 8/6 درصد موازين شرعي مربوط به حجاب را خيلي كم رعايت نموده، اعتقادي به وجود مرز بين محرم و نامحرم ندارند. رعايت پوشش به عنوان يك هنجار اجتماعيِ اسلامي، قادر است ضمانتي براي امنيت عامل به آن، جامعه، تقويت بنياد خانواده و سلامت نسل آينده فراهم نمايد.