درآمدي بر آموزه‌هاي ناآزموده در نهادينه‌سازي عفاف و حجاب‌

عفاف و حجاب به‌عنوان دو ارزش گرانقدر در جامعه بشري و بويژه جوامع اسلامي مطرح بوده و به عنوان الگويي عملكردي از رفتارانساني، بيش از ساير الگوهاي رفتاري در معرض ارزشيابي انتقادي و تعديل قرار دارند. رعايت حجاب در بهداشت روان افراد بسيار تأثير‌گذار بوده و باكاهش اضطراب و نگراني، موجب بالا رفتن اعتماد به نفس اشخاص مي‌شود. براي عمق بخشيدن به باورها وگذر از آگاهي سطحي به لايه‌هاي زيرينِ حقيقت و فرهنگ، رفتارها بايد نهادينه شوند. وقتي رفتاري در يك زمينه نهادينه شد، به يك اندازه براي همه افراد جامعه به شكل واقعيت اجتماعي درآمده و عموميت مي‌يابد. هزينه نهادينه‌سازي حجاب از طريق بهره‌گيري از آموزه‌هاي ناآزموده بسيار بالاست و ضرورتاً در بلندمدت بايد از آموزه‌هاي شناختي و روانشناختي استفاده نمود. با توجه به اينكه روش‌هاي معمول جلوگيري از حجاب‌گريزي آن‌طوركه بايد موفق نبوده‌اند لذا در اين مقاله به تبيين برخي آموزه‌هاي ناآزموده به روش توصيفي ـ تحليلي پس از تعريف متغير اصلي موضوع، پرداخته شده است.