پوشش زنان در برابر محارم

وجوب پوشش براي زنان در برابر ديگران، يكي از احكام ضروري دين اسلام است، كه هيچ اختلافي در آن نيست، و قرآن و سنت و اجماع بر آن دلالت دارد؛ لكن كيفيت، حدود و استثنائات اين پوشش مورد بحث قرار گرفته است؛ از نظر اكثر فقهاي اماميه، زن در برابر محارم خود، فقط ملزم به پوشاندن عورت است و مي‌تواند باقي بدن خود را نپوشاند، آنان براي اثبات اين جواز، به آيه 35 از سوره نور، روايت جواز غسل زن توسط محارم و سيره متشرعه بر جواز ابداء، استدلال كرده‌اند؛ در اين مقاله اثبات شده است كه دلائل قرآني و روائي ارائه شده بر قول مذكور، اخص از مدعاست و نمي‌تواند دلالتي بر جواز ابداء داشته باشد، و سيره مذكوره نيز هرگز وجود نداشته است؛ سپس با ارائه دلائل متعددي از قرآن و سنت، (همچون آيه 35 و 36 سوره نور، آيه غض، آيه لزوم استيذان، روايات صريح در لزوم پوشش بدن از محارم، سيره متشرعه و ...) به اين نتيجه مي‌رسيم كه زن بايد در برابر محارم (به‌جز برخي مواضع ظاهري بدن مانند مو و گردن و مانند آن) باقي بدن خود را كاملاً بپوشاند و حق ندارد آن را برهنه سازد.