حكم فقهي و حقوقي تعاملات زن و مرد با يكديگر

علي‌رغم اينكه انسان ميل به زيبايي دارد همچنين اين ميل به زيبايي را با اظهار زيبايي و با جستجوي از زيبايي ارضاء مي‌كند اما در آموزه‌هاي ديني مشاهده مي‌كنيم كه زنان از ارائه زيبايي‌هاي خود نهي شده‌اند اين مسئله كه در قرآن كريم از تبرج نهي شده اين سؤال را برمي‌انگيزاند كه اولاً تبرج چيست؟ ثانياً اگر تبرج ارائه زينت‌هاست چرا بايد برخلاف ميل طبيعي انسان مورد نهي قرار گيرد؟ برخي بر اين باورند كه نهي از تبرج نهي از ارائه زيبائي¬هاست؛ از‌اين‌رو در مقاله حاضر كوششي انجام گرفته تا در پرتو چيستي تبرُّج و عيار تحقق مصاديق آن شفاف‌سازي نموده و به دين‌پژوهان و ديگر مشتاقان حكم فقهي حقوقي تعاملات زن و مرد با يكديگر را معين نمايد. در پرتو كوشش ياد شده معلوم شد تبرُّج با خودنمايي و نشان دادن زيبائي¬هاي ذاتي و عارضي زن به نامحرمان ملازمه دارد. نهي از اين خودنمايي و اظهار زينتها، نهي مطلق نبوده بلكه نهي از آن براي نامحرمان بوده است تا با رعايت آن هم زنان از امنيت بيشتر برخوردار باشند و هم پيوندهاي خانوادگي آسيب نبيند.