بررسي سناريوهاي توسعه ي منابع آب، مطالعه ي موردي : دشت نيشابور

دشت نيشابور به عنوان يكي از دشت هاي وسيع و حاصلخيز استان خراسان رضوي، سال هاست كه با مشكل كم آبي درگير است. ساكنان اين دشت همواره به منابع آبي زيرزميني متكي بوده اند و به دليل برداشت بي رويه، سطح آب زيرزميني در اين منطقه به شدت كاهش يافته است هدف از اين پژوهش، بررسي امكان تأمين آب شرب و كشاورزي با استفاده از منابع آب درون حوضه اي با اعمال راهكارهاي مديريت يكپارچه ي منابع آب مي باشد. براي اين منظور از مدل مديريت و ارزيابي آبي (WEAP) استفاده شد. مزيت اصلي اين مدل در رويكرد يكپارچه در شبيه سازي دستگاه هاي آبي و جهت گيري آن در راستاي سياست ها مي باشد. واسنجي مدل براي يك دوره 6 ساله و اعتبار سنجي براي يك دوره 4 ساله انجام شد و سپس براي يك دوره 27 ساله شبيه سازي اجرا گرديد. براي ارزيابي تأثيرات سناريوهاي مديريتي ، سه دسته سناريوي پيشنهادي توسعه تدوين گرديد و به بررسي تغييرات در تقاضاي آب در منطقه پرداخته شد كه نشان دهنده ي تاثير سناريوي پيشنهادي تركيبي بر ميزان تقاضا و ميزان برآورد آن است.