نوسانات سطح آب زيرزميني در آبخوان هاي دشت قروه – دهگلان: شواهدي از مديريت نامناسب منابع آب در شرايط خشكسالي

بررسي تغييرات زماني و مكاني نوسانات سطح آب زيرزميني و تعيين عوامل موثر بر آن، در تعيين ميزان آب در دسترس آتي و اتخاد تصميمات مناسب مديريت آبخوانها نقش قابل ملاحظه اي مي باشد. براين اساس، در اين مطالعه تلاش شده است روند تغييرات مكاني و زماني سطح آب زيرزميني در آبخوان هاي دشت قروه دهگلان و همچنين نقش نوسانات بارش و تغيير در ميزان بهره برداري بر تراز آب زيرزميني، مورد بررسي قرار گيرد. بدين منظور از روش هاي متعدد آمار ناپارامتري، مدل هاي زمين آماري و تحليل هاي گرافيكي استفاده شده است. نتايج بررسي ها نشان مي دهد كه متوسط آب زيرزميني در دوره 27 ساله (سال آبي 67-1366 تا سال آبي 1393-1392) در آبخوان هاي دهگلان، قروه و چهاردولي، به ترتيب 24/25 و 15/41 و 14/00 متر افت داشته است. بررسي نوسانات سطح آب زيرزميني خصوصا در بخش هاي انتهايي و مركزي دشتها نشان مي دهد كه اين فاجعه آبي عمدتا در اثر مديريت نامناسب منابع آبي و افزايش صدور مجوز حار چاه ها در اواخر دهه 80 و اوايل دهه 90 اتفاق افتاده است. اين در حالي است كه نقش خشكسالي هاي دو دهه گذشته و نوسانات بارش در اين بحران، به مراتب بسيار كم رنگ تر بوده است.