ارزيابي روشهاي زمين آماري در برآورد منطقه اي تبخير و تعرق مرجع و مقايسه با نتايج موجود حاصل از تصاوير ماهواره اي در مركز و شمال استان خوزستان

هدف بررسي حاضر سنجش دقت روشهاي مختلف زمين آماري در بر آورد منطقه اي تبخير و تعرق مرجع در استان خوزستان و مقايسه با نتايج موجود حاصل از تصاوير ماهواره اي در منطقه مي باشد. در اين تحقيق تبخير و تعرق مرجع از روش فائو پنمن مانتيت و با استفاده از آمار 38 ايستگاه منطقه مطالعاتي محاسبه گرديد . جهت تعميم تبخير و تعرق مرجع نقطه اي به منطقه اي، دقت روش هاي زمين آماري: وزن دهي عكس فاصله با توانهاي 1تا 5 و تعداد همسايگي هاي 3 الي 30 ، اسپيلاين پيرايشي،كريجينگ كروي و نمايي و كوكريجينگ در محيط GIS مورد بررسي قرار گرفت . ارزيابي نتايج درون يابيها بر اساس معيارهاي : ريشه ميانگين مربع خطا، ميانگين خطاي انحراف، خطاي مطلق ميانگين و رگرسيون ساده خطي صورت پذيرفته است . نتايج بدست آمده از درون يابي ها بيانگر اين بود كه كريجينگ كروي در مقياس ماهانه و كريجينگ نمايي در مقياس سالانه بهترين روش ها براي منطقه اي نمودن تبخير و تعرق مرجع در منطقه مي باشند. مقايسه نتايج زمين آمار و سنجش از دور نشان داد كه مقادير تبخير و تعرق برآورد شده در زمين آمار كاربرد عملي دارند.