مقايسه و ارزيابي الگوريتم هاي شناسايي آتش با استفاده از تصاوير سنجنده موديس

آتش سوزي به عنوان يك پديده رايج در سراسر جهان سالانه حجم زيادي از منابع طبيعي من جمله جنگل ها را طعمه ي حريق مي كند. در كشور ما، ايران، نيز سالانه صد ها مورد آتش سوزي اتفاق مي افتد و نتيجه ي آن خسارات فراواني است كه مراتع و جنگل ها وارد مي شود در اين مقاله الگوريتم هاي مختلفي كه براي شناسايي آتش با MODIS بودند، مورد بررسي قرار گرفته و بهترين الگوريتم با توجه به داده هاي جانبي موجود انتخاب شده است. در اين بررسي از اطلاعات جانبي آتش سوزي كه بين سال هاي 2000 تا 2005 در اختيار بود، مورد استفاده قرار گرفته است. الگوريتم هاي مورد بررسي،W . Wang ، L . Giglio و L. Wang بودند كه دو مورد اول، الگوريتم هايي بر مبناي متن هستند، و مورد سوم الگوريتمي است كه صرفا با اعمال شاخص هايي پيكسل آتش را شناسايي مي كند. نتايج بدست آمده از اين تحقيق نشان مي دهد كه الگوريتم L. Giglio واقعيت را بهتر نمايان مي سازد، زيرا دقت نهايي بالاتري را دارد، ميزان دقت كلي اين الگوريتم ها از طريق ماتريس ابهام به ترتيب برابر با 99.985، 99.966 و 99.642 بدست آمده است.