بررسي تغييرات كيفي آب قنوات حوضه آبريز درانجير-ساغند جهت استفاده در كشاورزي با به كارگيري روش‏هاي زمين آما

ارزيابي كيفيت و تغييرات آن در منابع آب زيرزميني و تشخيص موقعيت هاي مناسب جهت استفاده در كشاورزي، از مسائل مهم در برنامه ريزي منابع آبي است. در اين پژوهش، خصوصيات شيميايي آب قنوات حوضه آبريز درانجير- ساغند جهت كاربري كشاورزي با بهره گيري از روش هاي زمين آمار، مورد تجزيه وتحليل قرار گرفته است. بدين منظور از داده هاي 55 قنات اين دشت در سال‌هاي 1384 و 1393 و از لحاظ دو پارامتر هدايت الكتريكي آب (EC) و نسبت جذب سديم (SAR) استفاده گرديد. پهنه بندي و تركيب دسته بندي هاي اين عناصر با استفاده از نرم افزار ArcGIS و دو روش كريجينگ و عكس فاصله (IDW) انجام شد. در نهايت با توجه به نقشه كاربري اراضي منطقه، تحليل هاي لازم صورت پذيرفت. بر طبق اين نتايج، در هر دو روش كريجينگ و IDW تعداد مناطق مناسب جهت كشاورزي از سال 84 تا 93 كاهش يافته است كه بيشتر به دليل افزايش مقدار EC بوده و مي تواند به دليل خشكسالي ها و بهره برداري بيش از حد از منابع آبي و قنوات باشد. در مجموع به دليل پايين بودن كيفيت آب در اين حوضه، بايستي انتخاب الگوي كشت با دقت و حساسيت بيشتري صورت گيرد.