تحليلي انتقادي بر تغيير برنامه‌هاي درسي نظام آموزش و پرورش كشور از منظر روندها و تجربيات بين‌المللي و آينده محتمل برنامه‌هاي درسي جديد

هدف اين مقاله «تحليلي انتقادي بر تغيير برنامه‌هاي درسي نظام آموزش و پرورش كشور از منظر تجربيات بين‌المللي و آينده محتمل برنامه‌هاي درسي جديد» بود. براي تحقق اين هدف از روش كاوشگري فلسفي انتقادي استفاده شد و حداكثر ممكن مطالعات و پژوهش‌هاي مرتبط با موضوع، به روش نمونه‌گيري هدفمند و از طريق سياهه يادداشت‌برداري مورد بررسي و تحليل قرار گرفت و اطلاعات به روش كلامي، و استنتاج منطقي توصيف، تحليل و تفسير شد. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه تغيير برنامه‌هاي درسي در كشور به صورت متمركز، خطي و بالا به پايين، طي فرايند توليد، تدوين و تصويب سند تحول بنيادين و سند برنامه درسي ملي، تغيير ساختار نظام آموزشي،‌ تغيير كتابهاي درسي، آموزش معلمان و مجريان و اجراي سراسري برنامه‌ها و كتابهاي درسي جديد صورت گرفته است. فرايندي كه براساس معيار «تاريخ تغيير برنامه‌هاي درسي» با تغييرات مقياس وسيع، متخصص‌محور و بالا به پايين دهه‌هاي 1960 و 1970 همخوان است. براساس معيار «رويكردهاي تغيير برنامه‌هاي درسي»، رويكرد متمركز، بالا به پايين و تجويزي بر آن حاكم است. و براساس معيار «سيستمي يا غيرسيستمي بودن» كاملاً غيرسيستمي است. آينده محتمل چنين تغييراتي براساس تجربيات بين‌المللي غير از شكست نخواهد بود.