بررسي ميزان رشد و بقاي آرتمياي بكرزاي اروميه (Artemia parthenogenetica) در پرورش با پساب مراكز پرورش ماهي قزل آلا

آرتميا به عنوان يك غذاي زنده به طور گسترده اي در پرورش دوران لاروي ماهي و ميگو مورد استفاده قرار مي گيرد. در آبزي پروري, سهولت دسترسي و اقتصادي بودن استفاده از غذاي آبزيان از عوامل مهم توليد است. با توجه به رژيم غذايي ماهيان پرورشي كه شامل مقادير بالاي پروتئين، چربي و كربوهيدرات است، مواد دفعي ماهي نيز شامل مواد نيتروژن دار، چربي دار وقند دار هضم نشده مي باشد. لذا در اين تحقيق، از پساب مراكز پرورش ماهي براي پرورش آرتميا استفاده گرديد تا مواد غذايي خارج شده از سيستم پرورش ضمن برگشت مجدد به سيستم پرورشي از تخريب محيط زيست ناشي از پساب تا حدي جلوگيري شود. بدين منظور، ابتدا 4 تيمار تراكمي (500، 1000، 1500 و 2000 قطعه لارو در ليتر) براي تعيين بهينه تراكمي در نظر گرفته شد كه هر تيمار تراكم توسط سه تيمار غذايي (75 درصد پساب + 25 درصد جلبك، 85 درصد پساب + 15 درصد جلبك و 95 درصد پساب + 5 درصد جلبك) غذادهي شدند. در نهايت بيشترين ميزان رشد در كمترين ميزان تراكم مشاهده گرديد و هم‌چنين بيشترين ميزان رشد و بقا در آرتمياهاي تغذيه شده با تيمار غذايي 75 درصد پساب + 25 درصد جلبك و 85 درصد پساب + 15 درصد جلبك مشاهده گرديد.