مقايسه اضطراب و افسردگي در دانش آموزان داراي ناتواني يادگيري خواندن و دانش آموزان عادي

هدف اين پژوهش مقايسه سطوح اضطراب و افسردگي دانش آموزان داراي ناتواني خواندن و دانش آموزان عادي بود. بدين منظور نمونه اي به حجم 120 نفر، شامل 60 دانش آموز با ناتواني يادگيري خواندن و 60 دانش آموز بهنجار به روش نمونه گيري تصادفي چند مرحله اي از دبستآن‌هاي عادي نواحي چهارگانه و همچنين از پنج مركز اختلالات يادگيري شهرستان اهواز انتخاب شدند. هر دو گروه مقياس كوتاه افسردگي كودكان و مقياس تجديدنظرشده اضطراب آشكار كودكان را تكميل كردند. نتايج تحليل واريانس چندمتغيري نشان داد كه سطوح اضطراب و افسردگي بين دانش آموزان داراي ناتواني خواندن و عادي، داراي تفاوت معناداري نمي باشند. يافته‌ها بيانگر اين نكته بود كه آموزش و حمايت ويژه از دانش آموزان داراي ناتواني يادگيري، مي‌تواند موجب تعديل نشانه‌هاي اختلالات هيجاني مانند اضطراب و افسردگي كه غالبا همبود با اختلالات يادگيري مي‌باشند، گردد.