كارايي منطق حقوقي در واكاوي ادبي، پديداري منطق ادبي

با شنيدن صداي گام‌هاي منطق حقوقي در دهليز جستارها و پژوهش‌هاي ادبي، روزنه اي تازه در برابر ما باز خواهد شد. حقوق‌داني كه اديب و سخن شناس است و خود نيز از ذوق سرودن چكامه برخوردار است، بي‌گمان در ارزيابي، نقد و واكاوي آثار ادبي كامياب از آب بيرون مي‌آيد. سنجه‌ها و معيارهاي كسي كه با منطق و فلسفۀ حقوق و مفهوم‌هاي دانش‌هاي وابسته به دادرسي آشناست با ديگران جدايي‌هاي آشكار و برجسته اي دارد. استاد جعفري لنگرودي به گواهي گونه گون نوشته هايش در دوشاخۀ حقوق و فرهنگ و ادب فارسي و اسلامي نه تنها در ميدان حقوق از يكه تازان ديرين ايران است، كه در پژوهش‌هاي ادبي و فرهنگي نيز از سرآمدان به شمار مي‌آيد. با اين همه، استاد جعفري لنگرودي را بيشتر براي كارهاي سترگ و رنگارنگي كه در زمينه و پهنۀ حقوق خصوصي پديد آورده است، مي‌شناسند. در اين گفتار كوشيده ام تا چهرۀ او را در پهنۀ ادب فارسي و روش ويژۀ او را در بازشناسي واژگاني به بررسي گيرم.