شاخص هاي امنيت غذايي در سلامت توليد و كشاورزي ارگانيك

كشاورزي در بستر زمان، همواره دچار تغييرات گوناگوني گرديده و انسان مهم ترين عامل در تغيير آن بـوده است. توليد محصول ارگانيك، در راستاي توسعه ي پايدار كشاورزي و با هدف كاهش مصرف نهاده هاي غيرطبيعي صورت مي گيرد. اين نظام از توليد ضمن حفظ محيط زيست و ارتباطات اكولوژيكي؛ روش مناسبي براي رسيدن بـه غذاي سالم بـوده و سلامت مصرف كننده را تأمين مي كند. توسعه ي استفاده از فناوري هاي زيستي در كشاورزي، يكي از بهترين راهكارها براي افزايش ضريب امنيت غذايي و رفـع دشواري هاي موجود است. آشنايي بهره برداران و مديران كشاورزي با روند تغيير شاخص هاي امنيت غذايي نظير: افزايش جمعيت، نوسانات توليد، پيامدهاي ناشي از تحولات آب و هوايي در عرضه ي محصول، توزيع و قيمت نامتوازن مواد غذايي؛ بر فرآيند توسعه ي اقتصادي و اجتماعي جامعه تأثير عميق و فراگيري دارد. بنابراين امنيت غذايي پايدار نيازمند انـواع مختلف فنون كشاورزي ارگانيك، روش هاي نوين كشاورزي (مهندسي ژنتيك) و كشاورزي مرسـوم (بـا استفـاده از كود، سم و آفت كش) مي باشد كه آگاهي از وضعيت شاخص هاي امنيت غذايي مي تـواند راهكارها و اقدامات پيشگيرانه اي را براي رسيدن به سلامت توليد و تهيـه ي غذاي سالم ارايـه كند.