ﺑﺮرﺳﯽ اﺛﺮﺑﺨﺸﯽ آﻣﻮزش ﻣﻬﺎرتﻫﺎي زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺮﻃﺮﺣﻮاره ﻫﺎي ﻫﯿﺠﺎﻧﯽ ﺳﺎﻟﻤﻨﺪان

ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺗﻌﯿﯿﻦ اﺛﺮ ﺑﺨﺸﯽ آﻣﻮزش ﻣﻬﺎرتﻫﺎي زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺮﻃﺮﺣﻮاره ﻫﺎي ﻫﯿﺠﺎﻧﯽ ﺳﺎﻟﻤﻨﺪان ﺷﻬﺮ ﺗﻬﺮان در ﺳﺎل 97 اﻧﺠﺎم ﺷﺪه اﺳﺖ. اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﻧﯿﻤﻪ آزﻣﺎﯾﺸﯽ ﺑﺎ ﻃﺮح ﭘﯿﺶ آزﻣﻮن- ﭘﺲ آزﻣﻮن ﺑﺎ ﮔﺮوه ﮐﻨﺘﺮل اﺳﺖ. اﺑﺘﺪا ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﻃﺮﺣﻮاره ﻫﺎي ﻫﯿﺠﺎﻧﯽ ﺑﺮ روي ﺳﺎﻟﻤﻨﺪان ﯾﮑﯽ از ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎي ﺳﺎﻟﻤﻨﺪان ﺷﻬﺮ ﺗﻬﺮان اﺟﺮا ﺷﺪ و ﺳﺎﻟﻤﻨﺪاﻧﯽ ﮐﻪ ﻃﺮﺣﻮاره ﻫﯿﺠﺎﻧﯽ آﻧﻬﺎ ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﺳﻄﺢ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺑﻮدرا ﻣﺸﺨﺺ ﮐﺮده، از ﺑﯿﻦ آﻧﻬﺎ 50 ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﻤﻮﻧﻪ ﮔﯿﺮي ﺗﺼﺎدﻓﯽ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده و ﺳﭙﺲ ﯾﮏ ﮔﺮوه ﺑﻪ ﺣﮑﻢ ﻗﺮﻋﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮔﺮوه آزﻣﺎﯾﺶ)25ﻧﻔﺮ( و ﮔﺮوه دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮔﺮوه ﮔﻮاه )25ﻧﻔﺮ(ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺷﺪﻧﺪ.ﻣﺘﻐﯿﺮ ﻣﺴﺘﻘﻞ آﻣﻮزش ﻣﻬﺎرتﻫﺎي زﻧﺪﮔﯽ( روي ﮔﺮوه آزﻣﺎﯾﺶ ﻃﯽ 8 ﺟﻠﺴﻪ 90 دﻗﯿﻘﻪاي اﺟﺮاﺷﺪ و ﺑﻌﺪ از آﺧﺮﯾﻦ ﺟﻠﺴﻪ ﺑﺮاي ﻫﺮ دو ﮔﺮوه ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﻃﺮﺣﻮاره ﻫﺎي ﻫﯿﺠﺎﻧﯽ در ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﺲ آزﻣﻮن اﺟﺮا ﺷﺪ. ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎ ﺑﺮ اﺳﺎس آزﻣﻮنﻫﺎي آﻣﺎري ﺗﺤﻠﯿﻞ ﮐﻮ وارﯾﺎﻧﺲ ﺑﯿﻦ ﮔﺮوﻫﯽ ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺷﺪﻧﺪ.ﺿﻤﻦ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﻓﺮﺿﯿﻪﻫﺎي ﭘﮋوﻫﺶ ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻧﺸﺎن دادﻧﺪ ﮐﻪ آﻣﻮزش ﻣﻬﺎرتﻫﺎي زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯿﺰان ﻃﺮﺣﻮاره ﻫﺎي ﻫﯿﺠﺎﻧﯽ را درﺑﯿﻦ ﺳﺎﻟﻤﻨﺪان ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﺎﻫﺶ داده اﺳﺖ و از ﻧﻈﺮ آﻣﺎري ﻧﯿﺰ ﻣﻌﻨﺎدارﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. )P<0/05(.ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺑﺪﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎاﺳﺖ ﮐﻪ، اﺑﻌﺎد ﻃﺮﺣﻮاره ﻫﺎي ﻫﯿﺠﺎﻧﯽ اﻧﻔﺼﺎل و ﻃﺮد،ﻫﺪاﯾﺖ ﺗﻮﺳﻂ دﯾﮕﺮان،ﺧﻮدﮔﺮداﻧﯽ و ﻋﻤﻠﮑﺮد ﻣﺨﺘﻞ ،ﮔﻮش ﺑﻪ زﻧﮕﯽ ﺑﯿﺶ از ﺣﺪ و ﺑﺎزداري و ﺣﺪو ﻣﺮزﻫﺎي ﻣﺨﺘﻞ را در ﺳﺎﻟﻤﻨﺪان ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻌﻨﺎداري ﮐﺎﻫﺶ داده است.