مباني نظري مديريت بحران از منظر امام علي(ع) با تاكيد بر «مصلحت انديشي»

تشكيل حكومت امري ضروري است و از آنجا كه هر نظام و حكومت سياسي در عالم با بحران‌هايي روبرو مي‌باشد. اين بحران‌ها حيات جامعه و ساختار آن را تضعيف يا ساقط مي نمايند. لذا لازم است كه هر حكومت تدابير و تمهيداتي را براي مقابله با چنين بحرانهايي بينديشد. دوران حكومت امام علي(ع) نيز با بحران‌هاي مختلفي از قبيل سقيفه، شورا، قتل عثمان، جمل، صفين و نهروان در قبل از حكومت و همچنين در زمان حكومت مواجهه بود. در همين راستا، نوشتار پيش رو با رويكرد توصيفي- تحليلي، اين پرسش اصلي را مورد واكاوي قرار مي‌دهد كه: مباني نظري مديريت امام علي(ع) در مواجهه با بحران‌هاي اجتماعي چگونه بوده است؟ دستاورد پژوهش حاكي از اين است كه امام علي(ع) در مواجهه با اين بحرانها از مباني نظري عقل گرايي، مصلحت انديشي، محبت، عدالت و مشورت استفاده مي‌نموده است. كه در اين مقاله به مباني نظري مصلحت انديشي پرداخته شده است.