تاثير ارزشيابي در بهبود آموزش تاريخ

ارزشيابي، به عنوان ركن اساسي در فرايندهاي آموزشي مطرح مي باشد، كه اين امكان را فراهم مي سازد تا بر اساس نتايج آن، نقاط قوت و ضعف آموزشي مشخص شود. ارزشيابي كارآمد و موثر، نقش بسزايي بر جريان آموزش و يادگيري تاريخ دارد. بر اين اساس مقاله پيش رو تلاش مي‌كند تا ابتدا مفهوم ارزشيابي و اهميت آن در آموزش تاريخ را بيان كند. سپس بر آن است اهداف، كاركردها و انواع ارزشيابي در آموزش تاريخ را مورد بررسي قرار دهد و به بيان محاسن و معايب ارزشيابي هاي كاربردي در آموزش تاريخ مي پردازد. اين پژوهش كه از نوع كتابخانه اي است، به شيوه توصيفي و تحليلي درصدد شناسايي مشكلات و موانع ارزشيابي مفيد در آموزش تاريخ و ارائه ملاك هايي براي ارزشيابي كارآمد مي باشد. از مهم‌ترين مشكلاتي كه در مسئله ي ارزشيابي آموزش تاريخ وجود دارد، مشكل حجم است كه در آزمون ها خود را نشان مي‌دهد. ترس و اضطراب از ارزشيابي، روش هاي نادرست ارزشيابي نيز از موانع ارزشيابي صحيح آموزش تاريخ مي باشند. يافته هاي اين پژوهش نشان مي دهد كه انجام دادن ارزشيابي صحيح و كارآمد براي آموزش تاريخ، نيازمند معيارهايي است كه مهم ترين اين معيار ها: دسته بندي صحيح سوالات، ايجاد انگيزه و روحيه پرسشگري در دانش آموزان، مشخص كردن اهداف ارزشيابي و تهيه طرح آن، استمرار و دائمي بودن و منصفانه بودن ارزشيابي مي باشد.