تحليلي بر نظريه هاي يادگيري رياضي APOS و SOLO

ياددهي و يادگيري رياضي از ديرباز داراي مشكلاتي بوده است و هنوز نيز برخي از مشكلات آن باقي مانده است. اين كه ما چگونه يك مفهوم رياضي را ياد مي گيريم و چگونه بايد تدريس كنيم تا دانش آموزان يا دانشجويان يك مطلب رياضي را به درستي درك كنند؛ سؤالاتي هميشگي است كه دوست داريم پاسخي براي آن پيدا كنيم. براي درك عميق از يادگيري رياضيات، لازم است كه شرايطي كه دانش آموز آن مفهوم را ياد مي گيرد بفهميم تا يادگيري معنادار صورت بگيرد. نظريه هاي زيادي براي توصيف ساخت مفهوم در رياضي وجود دارد. در اين پژوهش، دو نظرية ساخت و سازگرايي APOS و SOLO كه هر دو ريشه در نظرية رشد شناختي پياژه دارند، مي توانند ابزارهاي مفيدي باشند تا با درك درست و به كارگيري آن ها بتوانيم در كلاس هاي درس، براي ياددهي و يادگيري بهتر رياضيات استفاده كنيم. در اين پژوهش سعي شده است با يك رويكرد كيفي و با استفاده از مطالعة ادبيات و پيشينه، ابتدا اين دو نظريه به خوبي تبيين شده و تفاوت ها، تشابهات و كاربردهاي آموزشي آن ها با ذكر مثال مشخص شود.