اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر مهارت حل مسئله در دانش آموزان متوسطه

هدف از اين پژوهش بررسي اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر مهارت هاي حل مساله در دختران مقطع دبيرستان( در حال تحصيل) در جزيره كيش مي باشد. روش مطالعه: پژوهش حاضر نيمه آزمايشي با طرح پيش ازمون – پس ازمون با گروه كنترل مي باشد . و جامعه آماري متشكل از همه مدارس مقطع دبيرستان جزيره كيش در سال تحصيلي 97-96 بود . روش نمونه گيري : از ميان اين مدارس ، مدرسه الزهرا با روش خوشه اي انتخاب شده و از بين دانش آموزان اين مدرسه نمونه اي با حجم 30 نفر با روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شده، و در دو گروه 15 نفري آزمايش و كنترل جايگزين شدند. آزمودني هاي گروه آزمايش مداخله 8 جلسه اي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد( راب و زتل ، 2006) را دريافت نمودند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامه مهارت هاي حل مساله ( هپنر(PSI استفاده شد بود . داده هاي بدست آمده با استفاده از آزمون T وآزمون چند متغيره كوواريانس و همچنين 21 Spssتحليل شد. يافته ها نشان داد بين نمرات ميانگين گروه آزمايش و كنترل تفاوت وجود دارد و مهارت حل مسئله دانش آموزاني كه آموزش هاي درمان پذيرش و تعهد را دريافت كرده اند ،افزايش معناداري داشته است .نتيجه گيري : بنابراين مي توان گفت آموزش هاي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد موثر بوده و مي تواند جزء برنامه هاي مداخلاتي مراكز مشاور مدارس براي دانش اموزان قرار گيرد.