بررسي ارتباط سبك هاي دلبستگي با كيفيت زندگي در نابينايان ويا كم بينايان

هدف از اين پژوهش بررسي ارتباط سبك هاي دلبستگي با كيفيت زندگي در نابينايان و يا كم بينايان مي باشد.روش مطالعه توصيفي همبستگي است. جامعه آماري اين پژوهش را كليه نابينايان انجمن هاي استان هاي گيلان ، قزوين ، اصفهان ، كاشان در سال 1398-1397 ، به انجمن هاي مربوطه مراجعه كرده اند را تشكيل داده است و نمونه آماري شامل 200 نفر مي باشد كه از طريق جدول مورگان به صورت تصادفي انتخاب شده اند. براي جمع اوري داده ها از پرسشنامه كيفيت زندگي و پرسشنامه سبك هاي دلبستگي استفاده شده است .يافته هاي پژوهش حاضر نشان داد بين سبك هاي دلبستگي ناايمن اجتنابي و دوسوگرا با كيفيت زندگي و حل مساله در نابينايان و كم بينايان همبستگي منفي معنادار وجود دارد . همچنين بين سبك دلبستگي ايمن، با كيفيت زندگي در نابينايان و كم بينايان همبستگي مثبت معنادار وجود دارد. با توجه به نتايج منفي بودن رابطه يعني با افزايش سبك هاي دلبستگي ناايمن اجتنابي و دوسوگرا در نابينايان و كم بينايان، كيفيت زندگي آنها كاهش مي يابد و بالعكس. و مثبت بودن رابطه يعني با افزايش سبك دلبستگي ايمن نابينايان و كم بينايان، كيفيت زندگي آنها افزايش مي يابد و بالعكس. در نتيجه با افزايش ميزان سبك هاي دلبستگي ، كيفيت زندگي در نابينايان ويا كم بينايان بهبود مي يابد.