آموزش مهارت زندگي درمدارس با رويكرد پيشگيري از آسيب هاي اجتماعي

هدف پژوهش حاضر بررسي نقش آموزش مهارت هاي زندگي در مدارس به منظور پيشگيري ازآسيب اجتماعي است. روش اين تحقيق از نوع كيفي و تحليل اسنادي است .ريشه ي اغلب آسيب پذيري هاي اجتماعي دانش آموران را بايد در عدم آشنايي كافي آنها با مهارت هاي اجتماعي ويا ناتواني فردي آنان در برخورد با چالش هاي زندگي روزمره جست-وجو كرد. نوجوانان امروز خود را نشناخته و از توان خوددر شرايط و موقعيت اجتماعي آگاهي ندارند. بنابراين يكي از راه هاي پيش گيري از بروز مشكلات رواني و رفتاري، ارتقاء ظرفيت روانشناختي افراد مي باشد كه از طريق آموزش مهارت هاي زندگي ميسر است.