راهبرد توسعه سلامت و عدالت در شهرسازي

Development strategy of health and justice in urban development

مطالعات نشان مي دهد كه سلامت و برابري به شدت تحت تأثير پيامدهاي سياست دولت ها و اقدامات (يا انفعالات) ناشي از آن در خارج از بخش سلامت است. در نتيجه، سازمان ملل متحد و سازمان بهداشت جهاني، خواستار رهبري ملي و اقدامات دولتي براي درك و رسيدگي به اثرات سلامتي سياست‌ها در همه بخش‌ها شده‌اند. مساله اين تحقيق عوامل تعيين كننده سلامت و برابري سلامت است. روش تجزيه و تحليل پژوهش رويكرد كيفي انتقادي است. نتايج اين تحقيق گوياي اين است كه توسعه شهري متراكم تر و مختلط تر ممكن است با كاهش سفر با وسايل نقليه و افزايش سهم سفرهاي حمل و نقل، پياده روي و دوچرخه سواري، پايداري و سلامت عمومي را بهبود بخشد. سفرهاي كمتر با وسايل نقليه منجر به انتشار گازهاي گلخانه اي و سمي از وسايل نقليه كمتر مي شود و سفرهاي بيشتر با پياده روي و دوچرخه باعث افزايش فعاليت بدني مي شود. بعلاوه متخصصان رشته‌هاي مختلف مي‌توانند با جوامعي كه در خدمت آنها هستند براي بهبود سلامت و كيفيت زندگي محلي همكاري كنند. نمونه‌هايي از اين كه چگونه سياست‌گذاري و توسعه برنامه محلي براي بهبود سلامت عمومي مي‌تواند با سياست‌گذاري جهاني و ملي براي ارتقاي سلامت، محيط زيست و عدالت اجتماعي مطابقت داشته باشد، ارائه شد.