بررسي عالم ملكوت در مرصادالعباد نجم‌الدين دايه

از نظر نجم رازي ملكوت و ملك دو عالم از عوالم هستند كه درست در نقطه مقابل هم به لحاظ خلق و كاركرد قرار دارند. عالم ملكوت عالم ارواح است و عالم ملك عالم نفوس. اگر مبنا را بر تسويه بگيريم مطابق نظر رازي، عوالم ملكوت نه هزار هستند و خداوند در اين عوالم موجودات روحاني و نوراني را كه بعضاً هم ماهيت آنها بر هيچ انساني مشخص نيست مستقر كرده است. در عالم روح ، روح محمدي به واسطه كمال تقربي كه نزد حق تعالي داشته و از نظر تام حضرتش برخوردار گشته ، حقيقت مخلوقات الهي چون ارواح و نفوس را هم از نظر لطف به اذن الاهي از محبت و نور خويش برخوردار نموده و در وجود آورده است پس از اين منظر خلق موجودات روحاني و جسماني از فيوضات روح و نور محمدي بوده است. هدف اصلي پژوهش حاضر تبيين و تحليل جايگاه عالم ملكوت در انديشه عرفاني نجم الدين رازي است و روش پژوهش حاضر توصيفي و تحليلي و متكي بر منابع كتابخانه اي است. نتيجه آنكه عالم ملكوت از منظر نجم رازي محل استقرار ارواح و فرشتگان است و روح محمدي كه اعظم و اكمل اين ارواح است فيوضات خود را از عالم ملكوت به عالم ملك نازل مي كند و نتيجه اين نزول، خلق جسماني نفوس در عالم خلق مي باشد.