كاربرد مدل‌هاي زباني بزرگ در توسعه آموزش عالي هوشمند

تحول در آموزش و حركت به سوي آموزش عالي هوشمند از آموزش عالي سنتي در گرو استفاده از فناوري‌هاي نوين است. آموزش يكي از مهم‌ترين و زيربنايي‌ترين حوزه‌ها در زندگي بشر است و نقش اساسي و موثر در توسعه و پيشرفت جوامع انساني ايفا مي‌كند. مدل‌هاي آموزشي سنتي با چالش‌هايي همچون تفاوت‌هاي فردي دانش‌آموزان، تخصيص ناكافي منابع آموزشي و ارزيابي ناكارآمد مواجه هستند و رفع اين چالش‌ها و موانع با توسعه آموزش هوشمند كه از ابزارهاي مبتني بر هوش مصنوعي بهره مي‌برد امكان‌پذير خواهد شد. با رشد و توسعه سريع كلان‌داده‌ها، هوش مصنوعي و وب 3.0، مدل‌هاي زباني بزرگ (LLMs) به يك محور تحقيقاتي و پژوهشي در دو سال گذشته تبديل شده‌اند. ال‌ال‌ام‌ها مدل‌هاي يادگيري عميقي هستند كه از طريق آموزش بر روي مجموعه داده‌هاي متني بزرگ، الگوها و قواعد زبان‌هاي طبيعي را فرا مي‌گيرند و مي‌توانند در درك و توليد متن همانند انسان عمل كنند. بهره‌مندي از اين مدل‌ها در حوزه آموزش عالي، امكان يادگيري شخصي‌سازي شده، راهنمايي هوشمند، ارزيابي تطبيقي و ديگر مولفه‌هاي اصلي آموزش هوشمند را فراهم مي‌آورد و در نهايت منجر به بهبود كيفيت آموزش و تجربه يادگيري مي‌شود. در اين مقاله، مروري بر آخرين پژوهش‌هاي انجام شده در به‌كارگيري مدل‌هاي زباني بزرگ در حوزه آموزش به انجام رسيده و چالش‌ها و فرصت‌هاي استفاده از اين فناوري در توسعه آموزش عالي هوشمند تبيين شده است.