مقايسه ي آزمايشگاه واقعي صرف و تلفيق آزمايشگاه هاي مجازي و واقعي در ميزان يادگيري دانش آموزان دختر سوم دبستان شهر اصفهان

ايده ي استفاده از يادگيري تركيبي، به عنوان روشي مناسب و حتي مورد نياز براي آموزش، جهت غني سازي محيط يادگيري، ايجاد علاقه و انگيزه در يادگيرندگان و كمك به آن ها براي يادگيري معنادار از طريق فناوري هاي اطلاعاتي و ارتباطي در محيط هاي آموزشي مورد استفاده قرار مي گيرد. لذا پژوهش حاضر با هدف مقايسه ي ميزان يادگيري دانش آموزان در درس علوم با استفاده از آزمايشگاه عملي صرف و تلفيق آزمايشگاه مجازي و عملي است. پژوهش از نوع كاربردي بوده و با استفاده از روش شبه آزمايشي انجام شده است. جامعه پژوهش، دانش آموزان سوم دبستان شهداي كردآباد بوده اند كه در قالب دو گروه آزمايش و گواه گروه بندي شدند. ابزار پژوهش پيش آزمون و پس آزمون محقق ساخته با چهار مقياس خيلي خوب، خوب، قابل قبول و نياز به تلاش بوده است. نتايج حاصل از پياده سازي دو آزمون t و Annova بر نمرات پيش آزمون و پس آزمون دو گروه آزمايش و گواه، حاكي از آن بود كه علي رغم آنكه بين دانش آموزان گروه آزمايش و گواه در پيش آزمون، تفاوت معناداري وجود نداشت، پس از دريافت آموزش متفاوت در پس آزمون تفاوت معنادار مثبتي در گروه آزمايش نسبت به گروه گواه ايجاد شد؛ بنابراين فرضيه ي پژوهش تاييد شده و تلفيق آزمايشگاه عملي و مجازي در آموزش علوم، تأثير مثبتي بر افزايش ميزان يادگيري و پيشرفت دانش‌آموزان پايه سوم دبستان در ناحيه دو شهر اصفهان داشته است.