جايگاه مولفه‌هاي رويكرد ارتباط‌گرايي در محيط يادگيري مبتني بر هوش مصنوعي

در عصر حاضر هوش مصنوعي نقش انكارناپذيري در زندگي انسان‌ها ايفا مي نمايد و در كليه حوزه‌ها از جمله ‌حوزه آموزش ورود نموده است كه منجر به ظهور محيط يادگيري مبتني بر هوش مصنوعي شده است. لذا تبيين جايگاه رويكردهاي و نظريات مختلف يادگيري در محيطي يادگيري مبتني بر هوش مصنوعي، امري اجتناب ناپذير به نظر مي رسد. هدف پژوهش حاضر، دستيابي به مولفه‌ها و زير مولفه هاي رويكرد ارتباط‌گرايي در محيط يادگيري مبتني بر هوش مصنوعي مي باشد. روش اين پژوهش، ازلحاظ هدف كاربردي و ازلحاظ ماهيت داده از نوع كيفي و از نوع تحليل متني است كه در گردآوري داده‌ها از روش اسناد كاوي استفاده شد. جهت جمع‌آوري و توصيف مقالات مرتبط از روش مروري روايتي استفاده شد كه جامعه آماري پژوهش شامل مقالات و اسناد علمي مرتبط با مولفه‌هاي رويكرد ارتباط‌گرايي در يادگيري الكترونيكي بود كه در نهايت پانزده مقاله مرتبط با موضوع نيز از پايگاه‌داده Google Scholarغربالگري و با معيار بِتِن و نرم‌افزار pop انتخاب شد. با ابزار فيش‌برداري، داده‌ها جمع‌آوري شد و تجزيه‌وتحليل داده‌ها اين پژوهش در چهار مرحله توصيف، تحليل، استنتاج و تبيين انجام پذيرفت. پس از جست‌و جو با كليدواژه‌هاي مربوط به موضوع، 159 سند يافت شد و پس از غربالگري‌هاي عنوان، چكيده و متن اصلي 11 سند با معيار ارتباط نزديك با موضوع، مورد مطالعه قرار گرفت. نتايج اين پژوهش نشان داد مولفه‌هايي چون يادگيري تجربي، تعامل، يادگيري مادام‌العمر و معلم همراه در رويكرد ارتباط‌گرايي، در محيط‌هاي مبتني بر هوش مصنوعي قابل تبيين هستند. همچنين هوش مصنوعي به‌عنوان يك فناوري، همان عنصر گره در رويكرد ارتباط‌گرايي است.