تاثير اشتغال و ضرورت كارآفريني در تعالي جامعه بر اساس آموزه‌هاي امام علي عليه‌السلام و نهج‌البلاغه

در دنياي امروز كه تحولات سريع و پيچيده هستند، موضوع اشتغال و كارآفريني به يكي از مهمترين عوامل تعالي جامعه تبديل شده است. آموزه‌هاي امام علي عليه‌السلام و نهج‌البلاغه نيز ارزشمندترين دستورالعمل‌ها را در اين زمينه ارائه مي‌دهند. يك شغل، همواره به انسان امكان رشد و توسعه را مي‌دهد. به همين دليل، ايجاد شغل و كارآفريني در جامعه جنبه انقلابي دارد. در نهج‌البلاغه، امام علي عليه‌السلام به اهميت كار و اشتغال مي‌پردازد و در آن تاكيد بر فعاليت در حوزه كار آفريني و اشتغال دارد. از ديدگاه امام علي عليه‌السلام، كارآفريني و اشتغال دو ويژگي است كه براي رشد و تعالي جامعه بسيار ضروري است. اشتغال پايه اي است كه ساختار اقتصادي را بهبود مي بخشد و از بيكاري جلوگيري مي‌كند، در حالي كه كارآفريني امكان رشد اقتصادي را با سرمايهگذاري و ايجاد كسب و كار جديد فراهم ميكند. در نهج‌البلاغه، امام علي عليه‌السلام به طرز واضحي به افراد توصيه مي‌كند تا براي توسعه خود، كارآفريني را در نظر بگيرند و مردم را به شغل‌آفريني تشويق مي‌كنند. به اين ترتيب، تاثير اشتغال و كارآفريني بر تعالي جامعه بر اساس آموزه‌هاي امام علي عليه‌السلام و نهج‌البلاغه بيانگر اهميت فراواني است. همچنين، ايجاد فرصت‌هاي شغلي و تشويق به كارآفريني به عنوان راهكارهاي اصلي جهت تعالي جامعه محسوب مي‌شوند.