تبيين مباني داستان «با گارد باز»، اثر حسين سناپور، براساس نظريه‌ي آيلين بالد شويلر

تحليل روايي يك اثر به‌جهت تبيين سازه‌هاي اصلي آن براساس شرايط ساختاري و الگوهاي نظريه‌پردازان، از اهميت قابل توجهي برخوردار است و همين امر هويت يك اثر را به‌لحاظ موقعيت كيفي آن در انواع ادبي و ساير زمينه‌ها از جمله روابط و مناسبات زماني و مكاني مشخص مي‌سازد. از اين روي، در پژوهش حاضر بر آن شديم كه به تحليل عناصر و مضامين اصلي يكي از داستان‌هاي معاصر با عنوان با گارد باز اثر حسين سناپور، براساس الگوي نظريه‌پردازي آيلين بالد شويلر بپردازيم، تا دريابيم كه وي در تبيين عناصر و شخصيت‌پردازي داستان خود از چه تمهيداتي بهره جسته و كلام وي تا چه حد توانسته است در بيان مؤلفه‌هاي اصلي داستان‌سرايي برمبناي الگوهاي ساختار روايي و عقايد نظريه‌پردازان، توفيق يابد.