تاريخ صنايع دستي (حصيربافي)و راه هاي توسعه و احياي آنها

تنوع در هنرهاي صنايع دستي بر كسي پوشيده نيست و همچنين در صنعت حصير بافي، اين صنعت كه تاريخ ملي و باستاني دارد و در بين اكثر ايراني‎ هاي دوران باستاني رواج داشته است چه براي رفع نيازهاي اوليه چه براي زينت خانه و زيبا جلو دادن محيط و غيره ، بانوان و مردان غيور ايران زمين دوشادوش هم و براي آبادي و معيشت خانواده همواره از اين صنعت دستي كهن كه اكثرا با مهارت هرچه تمام فعاليت و روزمرگي‎ هاي درازي را پيموده ‎اند. در اكثر شهرهاي اين مرزبوم و همچنين طي كاوشهاي باستان شناسان دليل بر وجود قدمت بسيار فراوان و اهميت اين حرفه هنري وجود دارد. اميد براين است كه درآينده اي نه چندان دور شاهد احيا و همچنين ثبت اين هنر به عنوان يكي از ميراث هاي پر افتخار اين زمين پهناور باشيم . احياي اين صنعت ميتواند به صنعت گردشگري نيز كمك شاياني كند اين صنعت كهن كه ريشه در آداب و رسوم و كار پيشه آبا و اجدادمان دارد براي نسل امروز به يادگار مانده است. گسترش و بسط و سازماندهي اين هنر ميتواند باعث اشتغال زايي و رونق اقتصادي مناطق مختلف كشور گردد. و در صورت گسترش و تعمم آن براي صادرات بين المللي عرضه شود. ارزشمندي محصولات صنايع دستي از حيث جذابيت در بافتها و خلاقيت در تنيدن خوص ‎ها از انواع نخلستان‎ هاي اين سرزمين حاكي از مهارت و عشق و علاقه وافر به اين هنر دستي است. روش تحقيق اين مقاله كتاب خانه اي ميداني و توصيفي پيمايشي ميباشد.