بررسي اثر تغييرات سطح تراز آب زيرزميني بر پارامترهاي كيفي در محدوده مطالعاتي رفسنجان

امروزه بررسي اثر تغييرات سطح تراز آب­هاي زيرزميني بر پارامترهاي كيفي، از مواردي است كه ضرورت لحاظ آن در برنامه­ ريزي و مديريت منابع آب كاملاً احساس شده و بنا بر اهميت موضوع، اين پژوهش نسبت به اين مورد در محدوده ­ي مطالعاتي رفسنجان واقع در شمال­ غرب استان كرمان اقدام نموده است. بر اين اساس، 72 نمونه در يك دوره­ي آماري 17 ساله (1381-1398) در نظر گرفته شد و نسبت به ترسيم كموگراف و تغييرات سالانه ­ي شوري و بررسي ارتباط شوري و تغييرات سطح تراز آب زيرزميني و بررسي تأثير تغييرات كميت و نوسانات سطح تراز آب زيرزميني بر پارامترهاي كيفي آب اقدام شد. يافته ­هاي اين پژوهش نشان داد بررسي روند تغييرات شوري در محدوده ­ي مطالعاتي رفسنجان، افزايشي بوده و سالانه به ­طور متوسط، 9/83 ميكروزيمنس بر سانتي­متر بر ميزان شوري آب افزوده شده و در مجموع به ميزان 43/1302 ميكروزيمنس بر سانتي­متر آب اين محدوده شورتر شده است. بررسي ارتباط ميان شوري و سطح تراز آب زيرزميني نيز نشان داد علي‌رغم تغييرات كاهشي و افزايشي شوري، سطح سفره با افت مواجه بوده است؛ به طوري كه تراز آب زيرزميني طي اين دوره با افت 65/10 متري مواجه شده و 43/1342 ميكروزيمنس بر سانتي­متر به شوري آن افزوده شده است. مقدار ضريب همبستگي (87/0-)، ميان شوري آب و سطح سفره حاكي از تأثير قابل توجه كاهش آب زيرزميني بر افزايش شوري مي‌باشد. يافته ­هاي حاصل از رابطه ­ي تغييرات سطح تراز آب زيرزميني بر پارامترهاي كيفي نشان داد افت سطح آب زيرزميني، تأثير معني‌داري بر پارامترهاي شيميايي داشته است؛ به­ طوري­كه با كاهش سطح تراز آب زريزميني مقادير سولفات، كلر، سديم، كلسيم، منيزيم، SAR، درصد سديم، TDS و TH، افزايش و مقادير بي­كربنات و اسيديته كاهش يافته است.