در آمدي بر تاثير نظام معناگرايي بر شكل گيري صلح جهاني

صورت‌ها و اعراض، محل اختلافات و تشتت‌ها و چندگانگي‌ها مي‌شوند و در مقابل امور معنايي و جواهرگونه، مبدا و مبدع يگانگي و توحيد هستند، از اين رو توجه به امور دروني و معنايي و پايدار و فراگير، فراهم كننده و برجسته ساز بساطت و وحدت خواهد بود. معناگرايي با توجه به اصول بنادين انسان بما هو انسان فارغ از هر قيدي، سعي در برقراري يگانگي و يكنواختي بين ابناي بشر دارد. توجه به خاستگاه مشترك و واحد جميه آحاد انساني فهم مشترك و اراده مشترك را رقم مي‌زند كه ارامش و توازن برآمده از چنين اشتراكي نه تنها صلح انسان‌ها با يك‌ديگر را بلكه تعاملات تعادلي بين انسان و طبيعت را هم تامين مي‌كند. ايده صلح جهاني بدون توجه به كشش مشترك انسان بما هو انسان، نمي‌تواند امكان وقوعي پيدا كند، اگر هر نحله فكري بخواهد نظام فكري خود را القاء و ترويج كند، تزلزل و پراكندگي و كلافگي، تمام عالم را در برخواهد گرفت. بسط انديشه معناگرا با نظامي‌منسجم و هدفمند، مي‌تواند آرامش جمعي و مهرورزي مدني را متحقق سازد، كه در اين نوشتار با روش تحليلي و ابزاركتابخانه‌ي، بر تبيين تاثير نظام معناگرايي بر صلح جهاني اهتمام تخصصي صورت گرفته است.