بررسي و تحليل عوامل تنش زاي سياسي - امنيتي در روابط ايران و افغانستان

در بدون شناخت محیط پیرامونی و نظم و معادلات حاكم بر آن، دستیابی به اهداف، امنیت و منافع ملی غیر ممكن و در صورت امكان مستلزم سعی و خطای بسیار، اتلاف منابع و هزینه های سنگین و احتمالا جبران ناپذیر خواهد بود. ایران و افغانستان به عنوان دو بازیگر مهم با داشتن مرزهای مشترك پهناور و به حكم مؤلفه هایی همچون جغرافیا، تاریخ، اقتصاد و فرهنگ بر همدیگر تاثیر گذاشته اند و از هم تاثیر می پذیرند. محیط استراتژیك ایران چنان است كه افغانستان به یكی از مهم ترین حلقه های این محیط تبدیل شده است. امروزه عدم وجود صلح و امنیت در افغانستان، وجود سیاست های اشغال گرانه آمریكا و خصوصاً سیاست های پنهان خارجیان به منظور انتقال مواد مخدر و باندهای قاچاق اسلحه و گروه های خرابكارانه به ایران مواردی است كه همواره ایجاد ثبات امنیتی منطقه را به مخاطره افكنده است. مهمترین منابع تنش زای سیاسی - امنیتی در روابط ایران و افغانستان عبارتند از فعالیت اشرار و قاچاقچیان مواد مخدر در داخل و آن سوی مرزها، فعالیت گروه های تروریستی كه اقدامات منفی سیاسی و ضد امنیتی مرتكب می شوند، حضور مهاجرین افغان و تبعات ناشی از این حضور، قاچاق كالا، ورود، حمل و خرید و فروش سلاحهای جنگی غیر مجاز، جرائم خشن (سرقتهای مسلحانه، آدم ربایی، گروگان گیری و گروكشی، تحركات اشرار)، جستجو كرد. در مقاله حاضر درصدد آن هستیم كه با روش توصیفی - تحلیلی به تجزیه و تحلیل عمده ترین منابع تنش زای سیاسی- امنیتی در روابط ایران و افغانستان را مورد تجزیه و تحلیل قرار دهیم.